Postbus 243 06 15 09 24 48
1200 AE Hilversum jj@janjoling.com

Oratie

Over het onderwerp schade en schadeherstel is de laatste jaren al het nodige gezegd en geschreven en de belangstelling voor het thema neemt nog altijd toe. De media besteden steeds meer aandacht aan schadeclaims die door of tegen (bekende) bedrijven worden ingediend. Het begrip ‘claimcultuur’ wordt dan snel genoemd. De vraag is dan steevast of wij hier ‘Amerikaanse toestanden’ krijgen. Maar wat is dat nu precies? Wat is die vermaledijde claimcultuur die wij hier in Nederland of Europa liever aan ons voorbij zien gaan? Welke gevaren liggen er werkelijk op de loer? Wat wordt, in het kader van aansprakelijkheid, eigenlijk bedoeld met ‘Amerikaanse toestanden’? Is dat inderdaad een begrip met een negatieve lading? Moeten we meteen denken aan een ongebreidelde zucht naar financieel gewin, extreme slachtofferbescherming, beïnvloeding van rechters, jury’s en soms de publieke opinie?


Hoewel er geen goed beeld bestaat van de ontwikkelingen in Nederland met betrekking tot het aantal en de omvang van schadeclaims, is wel duidelijk dat de claimcultuur vraagt om een reactie: claimmanagement. Een doelmatiger sturing van het claimproces – het ‘managen’ – kan een bijdrage leveren aan de beheersing van dit verschijnsel. De partijen in een schadekwestie zullen hulppersonen inschakelen, zoals deskundigen, adviseurs en belangenbehartigers (advocaten), elk met een eigen functie, bevoegdheid, verantwoordelijkheid en expertise. Zij zullen of moeten zich onafhankelijk opstellen, maar zijn toch in zekere zin afhankelijk van elkaar. De procedure zelf – in of buiten rechte – vraagt ook om management.